Δελτίο Βιβλικών Μελετών, τόμ. 1, Ιούνιος 1972, τχ. 3, σσ. 189-285
Το 3ο τεύχος, Ιούνιος 1972, του Δελτίου Βιβλικών Μελετών περιέχει τέσσερα (4) άρθρα.
Ο Ι. Καραβιδόπουλος προχωρεί σε μια φιλολογικο-κριτική και ερμηνευτική εξέταση της περικοπής Λουκ. 23, 33-49, η οποία αφορά το πάθος του δούλου του Θεού επάνω στον Σταυρό. Στο πλαίσιο αυτό ο συγγραφέας εξετάζει το ζήτημα των πηγών του γ΄ ευαγγελιστή στην συγκεκριμένη περικοπή, την περιγραφή της Σταύρωσης του Ιησού ως η εκπλήρωση των ασμάτων του Ησαΐα για τον πάσχοντα δούλο του Θεού και το ζήτημα της ακριβούς ώρας της Σταύρωσης του Ιησού.
Ο Χ. Βούλγαρης πραγματοποιεί μια ιστορική ανασκόπηση της επιστημονικής βιβλικής έρευνας σχετικά με τον Λουκά και τις Πράξεις, την οποία χωρίζει σε πέντε περιόδους. Σε αυτό το πρώτο μέρος του άρθρου του ο συγγραφέας εξετάζει το πρώτο στάδιο της έρευνας που ξεκινά τον 2ο αι. μέχρι τον 18ο. Στη συνέχεια αναφέρεται στη Σχολή της Τυβίγγης και το έργο της, ενώ ακολουθεί η παρουσίαση του M. Dibelius και του έργου του που αποτέλεσε τομή στην έρευνα στις αρχές του 20ου αι.. Το πρώτο αυτό μέρος του άρθρου κλείνει με την παρουσίαση των ερευνητών που συνέχισαν το έργο και τη μέθοδο του M. Dibelius.
Ο Γ. Ρηγόπουλος επιχειρεί την ερμηνεία του όρου «ο Αστήρ ο λαμπρός και ο πρωινός» με τον οποίο αυτονομάζεται ο Ιησούς Χριστός και συναντιέται στο Αποκ. 22, 16β. Ο συγγραφέας αρχικά επιχειρεί αρχικά μια θρησκειολογική διερεύνηση της παράστασης του αστέρα στα προχριστιανικά θρησκεύματα, ενώ στη συνέχεια εξετάζει το περιεχόμενο του όρου «αστήρ» στην Π.Δ., στα απόκρυφα βιβλία της Π.Δ. και τα χειρόγραφα της Νεκράς Θάλασσας, στην Κ.Δ., καθώς και στο βιβλίο της Αποκάλυψης. Τέλος, αναλύει το περιεχόμενο του όρου «ο Αστήρ ο λαμπρός και ο πρωινός» στην Αποκάλυψη και τον όρο «Αστήρ Ιησούς Χριστός» ως πηγή έμπνευσης στην Υμνογραφία και την εικονογραφία της Ορθόδοξης Εκκλησίας.
Ο Σ. Αγουρίδης επιχειρεί την νεοελληνική απόδοση της «Διαθήκης του Αβραάμ» σύμφωνα με το ανέκδοτο χειρόγραφο του Ιστορικού Αρχείου της Ιεράς Μητρόπολης Σπάρτης που φέρει τον τίτλο «Λόγος κατανυκτικός κα ιθαυμάσιος του αγίου και δικαίου Αβραάμ, λεγόμενον και ιδιοθέσιον». Της μετάφρασης προηγούνται εισαγωγικά σχόλια του μεταφραστή που αφορούν τις μέχρι τότε εκδόσεις του κειμένου, το φιλολογικό είδος του, το περιεχόμενό του, τις μεταφράσεις του, καθώς και ορισμένα ερμηνευτικά ζητήματα που απασχόλησαν τη διεθνή επιστημονική κοινότητα.
Στα χρονικά του τεύχους ο Σ. Αγουρίδης περιγράφει αναλυτικά τις εργασίες και τα πορίσματα της 22ης σύναξης της σειράς των JourneesBibliquedeLouvainπου έλαβαν χώρα από τις 32 Αυγούστου έως 2 Σεπτεμβρίου στο Κολλέγιο του πάπα Αδριανού του VI. Το συνέδριο είχε ως κύριο θέμα «Το κατά Μάρκον Ευαγγέλιον».
Ο Ι. Παναγόπουλος περιγράφει αναλυτικά τα χρονικά του Α΄ Συνεδρίου Ορθόδοξης Ερμηνευτικής Θεολογίας που έλαβε χώρα στην Ιερά Μονή Πεντέλης, στην Αθήνα, από τις 17 μέχρι τις 12 Μαΐου 1972 και δίνει περιληπτικά το περιεχόμενο των εισηγήσεων που ανακοινώθηκαν. Μετά το τέλος των χρονικών ακολουθεί στα ελληνικά και τα αγγλικά η επίσημη ανακοίνωση που ψηφίστηκε στο συνέδριο.
Ακολουθούν οι βιβλιοκρισίες του Ι. Παναγόπουλου στο WolfgangSchrage, DieChristenundderStaatnachdemNeuenTestament, 1971 και του Ι. Καραβιδόπουλου στα CharlesMasson, L’ EvangiledeMarcetlEglisedeRome, 1968 και EtaLinnemann, StudienzurPassionwgeschichte, 1970.